Via-Pecastel-Logo

KOMKOMMERTIJD

Een moestuin vergt (veel) geduld, maar it pays off zodra de zon flink begint te schijnen. Van zaadje in de vensterbank tot klein komkommerplantje waarvan ik er eigenlijk best weinig vertrouwen in had dat er ook daadwerkelijk eetbare komkommers aan zouden gaan groeien. Maar voilá, na een week met temperaturen van 40 graden en heel veel emmers water verder (‘Een meloen giet je dood, een komkommer giet je groot.’) heb ik zowaar mijn eerste komkommers gegeten. En er zijn er nog héél veel onderweg!

Ik laat de komkommers omhoog groeien via een touw dat ik heb vastgeknoopt aan de plant. Iedere paar dagen draai ik de (weer flink gegroeide) plant om het touw heen, altijd dezelfde kant op. Hij klemt zich vanzelf vast met z’n tentakels aan het touw, zodat de plant genoeg tegengewicht heeft om de groeiende komkommers te dragen. Ik had helaas geen F1 komkommers gekocht, dus bij mij groeien er mannelijke én vrouwelijke bloemen (wel een gezellig schouwspel al die gele bloemen). De bevruchting tussen deze twee kán de komkommers bitter maken. Dus daarom moet je ze op tijd plukken (en, ik weet niet of het aan het type komkommers of aan de bevruchting ligt, maar in mijn geval ook schillen). De muren waar ze het beste op groeien zijn de oost- en westmuur. Ik heb 6 planten en die geven véééél komkommers! Oftewel: een redelijk makkelijke plant met een grote opbrengst!

Leave a comment